وداع

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

می برم تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زاین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا زتو دورش سازم

زتو،ای جلوه امید محال

می برم زنده به گورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد،می رقصد اشک

آه بگذآر که بگریزم من

زتو،ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

به خدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمدو از شاخم چید

شعله آه شدم ،صد افسوس

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم،خنده به لب،خونین دل

می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل

بنام تنهاترین تنهای عالم

تنها ترین شمعم،آشفته و شیدا

                  تنها ترین شعرم،ننوشته وزیبا

تنها ترین رازم،ناگفته و خوانا

                    تنها ترین نورم،در صبح چشمانت

تنها ترین فریاد،کم حرف و پرصدا

                    تنها ترین امید،بر یک دل خسته

تنها ترین آواز،تنها ترین نجوا

                    تنها ترین شعرم ،در دفتر ایام

تنها ترین شاعر ،تنهاترین تنها

هرچه بینا چشم

             رنج آشنایی بیشتر

هرچه سوزان عشق

               درد بیوفایی بیشتر

هرچه جان کاهیده تر

              نزدیکتر پایان عمر

هرچه دل رنحیده تر

             سوز جدایی بیشتر

هرچه صاحبدل فزون

             برگشته اقبالی فزون

هرچه سر آزاده تر

              افتاده پایی بیشتر

هرچه دل رنحیده تر

              زندان هستی تنگتر

هرچه تن شایسته تر

              شوق رهایی بیشتر

هرچه دانش بیشتر

              وامانده تر در زندگی

هرچه کمتر فهم

            کبروخودنمایی بیشتر

هرچه بازار دیانت گرم

                دلها سرد تر

هرچه زاهد بیشتر

              دور از جدایی بیشتر

هرچه تن در رنج و زحمت

               نا امیدی عاقبت

هرچه با یاران وفا

           بی اعتنایی بیشتر

دلم از سردی دریا گرفته

                  از این بی رحمی دنیا گرفته

                                     شدم خسته ز دلتنگی فردا

                                                      از بی رنگی رویا گرفته

بنام تنهاتنرین تنهای عالم

یک نفر نیست که غمهای مرا بشناسد

دل عاشق،دل تنهای مرا بشناسد

حجم خاکستری غربت تنهایی من

یک نفر نیست که دنیای مرا بشناسد

یک نفر نیست که از خاموشی چشمانم

شب یلدای غزلهای مرا بشناسد

سفر عشق به آبادی خاموش دلم

یک نفر نیست که رویای مرا بشناسد

یک نفر نیست که در نیمه شب دلتنگی

غم پنهان،غم پیدای مرا بشناسد

یک نفر نیست که از شعله سوزنده اشک

طلب عشق و تمنای مرا بشناسد

دلم آویخته از دار پریشانی ها

یک نفر نیست که سودای مرا بشناسد

من پشیمان نیستم

من به این تسلیم درد آلود می اندیشم

من صلیب سرنوشتم را بر فراز

قتلگاه خویش بوسیدم

                                              (فروغ فرخزاد)

دختر کنار پنجره تنها نشست و گفت :

ای دختر بهار حسد می برم به تو

عطرو گل وترانه و  سرمستی تورا

با هر چه طالبی به خدا می خرم ز تو

                                     (فروغ فرخزاد)

بنام خدوند بخشنده مهربان

محبت ستاره ای ست درخشان

 که با پرتو دلفریب خود

 افق حیات را روشن می کند

 و ،  ع ش ق ، زنجیر طلایی ست که

دل را به دل و روح را به روح ارتباط می دهد.

                                                               (کارو)

پیوند جدید و بیشتر هم دوست دارم

بنام اوکه مینگارد بر سطح دلها محبت را

گر نگهدار من آن است که من میدانم

                                 شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد

بنام خداوند بخشنده مهربان

بابونه Babooneh

اشکال داروویی:

قطره ۱۵ میلی لیتری

موارد مصرف:

قطره بابونه برای درمان التهاب بافت مخاطی دهان و سایر قسمتهای دستگاه گوارش بکار می رود.

علاوه بر این دارای اثرات ضد اسپاسم وضد نفخ می باشد.این فراورده به صورت دهانشویه به جهت رفع التهابات بافت مخاطی دهان نیز بکار می رود.

اجزاء فراورده:

قطره بابونه از عصاره هیدرو الکلی گیاه بابونه(Matricaria chamomilla)تهیه شده است که هر ۱۰۰ میلی لیتر از قطره حاوی ۱۰ میلی گرم کامازولن و حد اقل ۲ میلی گرم آپی ژنین می باشد.

مواد موثر:

روغنهای فرار نظیر کامازولن،آلفا،بیزابولول و فلاونویید آپی ژنین.

موارد منع مصرف:

این فراورده در افراد حساس به بابونه و بیماران مبتلا به آسم منع مصرف دارد.

عوارض جانبی:

در افراد حساس احتمال بروز واکنشهای آلرژیک مانند درماتیت تماسی و آنا فیلاکسی وجود دارد.

نکات قابل توصیه:

در کاربرد دارو به عنوان ضد التهاب و سوزش مخاط معده و روده نیم ساعت قبل از غذا مصرف شود.

و به عنوان ضد اسپاسم و ضد نفخ،باید دارو یک ساعت بعد از غذا مصرف شود.